Bir kanserli hastadaki pnömoninin (zatürree), ya da hiperkalseminin (kanda kalsiyumun yükselmesi) veya aneminin (kansızlık) teşhis ve tedavisini bu ihtisas dalı yapar. Bu arada kemoterapiyi yapma yetkisi de bu dala aittir. Çünkü bugün, 100 civarındaki kanser ilacının çok çeşitli özelliklerini, kullanma şekillerini ve yan tesirlerini bilerek isabetli, doğru ve yerinde kullanmak için özel bir eğitimden geçmek gereklidir.

Geçmişte kanser tedavisi, direkt tümöre yönelik olan cerrahi tedaviyle radyoterapiden ibaretti. Bunlar lokal tedavi yöntemleri olarak ana tümörü ortadan kaldırmakla birlikte, metastaz (yayılma) oluşumunu önlemekte yetersiz kalabilmektedir. Hatta birçok hastada daha teşhis sırasında bile metastazların varlığı saptanabilmektedir. Bu nedenle cerrahi ve radyoterapiden sonra, kemoterapi ve immünoterapi uygulanmaya başlanmıştır.

Hodgkin hastalığı ve testis kanserleri gibi bazı tümörlerde kemoterapi ve radyoterapi yöntemleriyle çok iyi sonuçlar alınmıştır. Özellikle hastalığın tipi ve evresi büyük önem taşır. Bu bilgilere sahip olmadan yapılan tedaviler fazla ya da eksik yapılma riskini taşırlar ve hastanın iyileşme şansını tehlikeye sokarlar.

Tedavinin yapılma zamanını ve şeklini bilmek kadar, tedavi yapılmaması gereken durumları da değerlendirebilmek önemlidir. Kuşkusuz burada sözünü ettiğimiz tedavi sitototoksik (hücre öldürücü) tedavi ya da kemoterapidir. Yoksa her hastanın, hastalığın her döneminde, beslenme, komplikasyonların tedavisi, ağrı kesici önlemler, ruhsal destek gibi yardımcı tedavilere daima ihtiyacı vardır.